دنیای عجیبی است؛ خیلی عجیب!
انگار قرار است هر کسی بیشتر ادعای “چیزی” را دارد، بیشتر از دیگران هم در جهت نقیض همان “چیز” گام بردارد. مدعیان دینداری، بیشتر از همه بیدینی میکنند. مدعیان آزادی بیان، بیشتر از همه خفه میکنند. مدعیان راستگویی، بیشتر از همه دروغ میگویند. مدعیان قانونمداری، بیشتر از همه بیقانونی میکنند. مدعیان آزادی، بیشتر از همه محصور میکنند. .مدعیان حقوق بشر، بیشتر از همه جنایت میکنند(+) و مدعیان “ادب مرد به ز دولت او” بیشتر از همه بیادبی! و مدعیان صداقت، بیشتر از همه فریب میدهند و مدعیان احترام به شعور مخاطب، بیشتر از همه سفسطه.
مدتها بود میخواستم راجع به بیادبیهای سخیفی که راجع به سن آقای جنتی رواج پیدا کرده بنویسم، اما هربار با خودم میگفتم شاید طبیعی باشد گروهی در جامعه حد و مرز اخلاق نشناسند و برای خندیدن دست به هر مستمسکی بزنند. اما اخیراً متاسفانه این موضوع از حدِ “یک گروه خاص” فراتر رفته و کسانی که مدعی تفکر در بین سبزها هستند، علاوه بر طعنه و متلک زدن، حالا دیگر به راحتی و به صورت مستقیم در خصوص این موضوع جوک مینویسند و انگار نه انگار این یک عمل سخیف و زشت است!
